تبلیغات
سرّ سویدا - علت گرفتاری مؤمن در دنیا چیست؟

سرّ سویدا

من چو از خاک لحد لاله صفت برخیزم/داغ سودای توام سرِّ سویدا باشد. ( یا حجة بن الحسن )

 

علت گرفتاری مؤمن در دنیا چیست؟

 

نوشته شده توسط:محمدرضا عباسی

imgپاسخ اجمالی

همانگونه که می دانیم « نابرده رنج گنج میسر نمی شود » ؛ دوستان خدا نیز زمانی می توانند به پاداش های عظیم الهی دست یابند که در امتحانات الهی موفق گردند و هرچه این امتحان ها بیشتر باشد مراتب دوستان خدا بالاتر رفته و پاداش بیشتری دریافت می نمایند از همین رو در روایات آمده که برای مومنین درجاتى است که به آنها نایل نشوند مگر با بلیات و امراض و آلام به همین دلیل نیز خداوند دوستان خود را به امتحانات بیشتری دچار می نماید تا آنها به درجات عالیه نائل گردیده و اجر بیشتری دریافت نمایند از همین رو امام صادق علیه السلام فرموده اند : «إنّ عظیم الأجر لمع عظیم البلاء و ما أحبّ اللّه قوما إلا ابتلاهم.» ( بحار الأنوار ، ج‏۶۴، ص: ۲۰۷ ) « همانا اجر و پاداش بزرگ با امتحان و آزمایش بزرگ همراه است، خداوند قومى را دوست ندارد مگر آنکه او را مورد آزمایش قرار میدهد.
امام حسین علیه السلام در لحظات آخر با آن همه مصیبت ها سنگین که می دانید به آنان حتی اشاره هم نمی کند که چه بر من گذشت بلکه سر بر سجده می گذارد و با خداوند مناجات می کنند. و رضایت خود را اعلام می رود.
پس هر کس اندوه او عظیم تر باشد نشانه تقرب بیشتر او به خداوند و اولیای الهی است و به تبع آن لازم است
مومنان به هنگام سختی ها وتنگی هایی که در زندگیشان رخ می دهد به عنوان یک فرصت نگاه کنند و ضمن شکر پروردگار از خود صبر نشان دهند نه اینکه به گله وشکایت از این وضعیت گرفتاری و یا مستجاب نشدن دعایشان به محضر خداوند داشته باشند.

————————————————————————————————————————

پاسخ تفضیلی

درپاسخ به واقعیاتی که در زندگی وجود دارد باید دقت کرد که آثار ونتایج آن چیست، سپس آن عمل و نتایج آن را در دوکفه ترازو گذاشت و انتخاب کرد.
می دانید دنیا محل گذر است وآنچه در دنیا روی میدهد نقش مقدمه برای زندگی اصلی انسان را دارد، هرگز کسی در دنیا به طور کامل عذاب نشده ویا پاداش ندیده است. آنان موفق ترند که در مجال کوتاه عبور از دنیا توشه بیشتری برای زندگی حقیقی وابدی بردارند. اما در این میدان نقش گرفتاریها(بلاهاوابتلائات) چیست؟ مومن در مسیر خودسازی وتکامل با مشکل کمبود فرصت روبرو است،چون زمان چند ده ساله، امکان مهیا شدن برای حیات زیبای همیشگی آخرت را نمیدهد. لذا خداوند ابزار میانبری برای سرعت بخشیدن به پیشرفت بنده اش فراهم نموده است. یکی از آنها همین گرفتاریها وابتلائات است.
امام صادق علیه السلام در این باره فرموده اند : «إنّ عظیم الأجر لمع عظیم البلاء و ما أحبّ اللّه قوما إلا ابتلاهم.» (بحار الأنوار ، ج‏۶۴، ص: ۲۰۷ )

« همانا اجر و پاداش بزرگ با امتحان و آزمایش بزرگ همراه است، خداوند قومى را دوست ندارد مگر آنکه او را مورد آزمایش قرار میدهد. »
و یا در روایت دیگری فرموده اند :« إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عِبَاداً فِی الْأَرْضِ مِنْ خَالِصِ عِبَادِهِ مَا یُنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ- تُحْفَهً إِلَى الْأَرْضِ إِلَّا صَرَفَهَا عَنْهُمْ إِلَى غَیْرِهِمْ وَ لَا بَلِیَّهً إِلَّا صَرَفَهَا إِلَیْهِم‏ »( الکافی، ج‏۲، ص: ۲۵۳ ) « بدرستى که براى خداوند در زمین، بندگان خالصى است که از آسمان تحفه‏اى نازل نمى‏شود مگر آنکه آن را از ایشان منصرف سازد، و به غیر ایشان متوجّه کند. و هیچ بلایى را نازل نمى‏کند مگر آنکه به آنها متوجّه گرداند. (همان مصدر، همان باب، ح ۵).»

پس باید سوال شما را چنین تصحیح نمود که چرا خداوند دوستان خود را دچار ابتلائات و امتحان ها می نماید ؟
پیش از بررسی این موضوع لازم است اشاره ای به معنای «بلاء» که در روایات و متون دینی ذکر شده داشته باشیم :
«بلاء» به معنی اختبار و امتحان است، و در امور خوب و بد به کار برده می شود. به طور کلی می توان گفت بلاء آنیست که حق جلّ جلاله به وسیله آن بندگان خود را امتحان می نماید ، چه از قبیل امراض و اسقام و فقر و ذلت و ادبار دنیا باشد، و یا در مقابل آنها، کثرت جاه و اقتدار و مال و منال و ریاست و عزت و عظمت باشد .(چهل ‏حدیث ص : ۲۳۶)

 

بررسی علت ابتلاء دوستان خدا

در متون دینی در خصوص علت اینکه چرا خداوند دوستان خود را دچار ابتلائات و آزمایش های گوناگون می نماید دلایل مختلفی مطرح گردیده است که در اینجا به برخی از آنها اشاره می نمائیم :
اول : دست یابی دوستان خدا به درجات و پاداش های عظیم الهی
همانگونه که می دانیم « نابرده رنج گنج میسر نمی شود » ؛ دوستان خدا نیز زمانی می توانند به پاداش های عظیم الهی دست یابند که در امتحانات الهی موفق گردند و هرچه این امتحان ها بیشتر باشد مراتب دوستان خدا بالاتر رفته و پاداش بیشتری دریافت می نمایند از همین رو در روایات آمده که برای مومنین درجاتى است که به آنها نایل نشوند مگر با بلیات و امراض و آلام به همین دلیل نیز خداوند دوستان خود را به امتحانات بیشتری دچار می نماید تا آنها به درجات عالیه نائل گردیده و اجر بیشتری دریافت نمایند از همین رو امام صادق علیه السلام فرموده اند : «إنّ عظیم الأجر لمع عظیم البلاء و ما أحبّ اللّه قوما إلا ابتلاهم.»( بحار الأنوار ، ج‏۶۴، ص: ۲۰۷ )« همانا اجر و پاداش بزرگ با امتحان و آزمایش بزرگ همراه است، خداوند قومى را دوست ندارد مگر آنکه او را مورد آزمایش قرار میدهد»
حضرت صادق، علیه السلام، می فرماید :قال‏إنّه لیکون للعبد منزله عند اللّه، فما ینالها إلا بإحدى الخصلتین: إمّا بذهاب ماله، أو ببلیّه فی جسده.»( بحار الأنوار ، ج‏۶۴، ص: ۲۱۶) « همانا چنین است: هر آینه مى‏باشد از براى بنده درجه‏اى پیش خدا، پس نمى‏رسد به آن مگر به دو خصلت: یا به رفتن مالش، یا به بلیه در جسم او.»
و به همین دلیل است که در روایات ما از امام صادق علیه السلام نقل گردیده : «إنّ أشدّ النّاس بلاء الأنبیاء، ثمّ الّذین یلونهم، ثمّ الأمثل فالأمثل.»( بحار الأنوار ، ج‏۶۴، ص: ۲۰۰ )« شدیدترین مردم از جهت امتحان و آزمایش، انبیاء هستند، سپس کسانى که به انبیاء نزدیک مى‏باشند، و بعد از ایشان هر که در رتبه بالاتر است.

دوم : کاستن محبت دنیا در دل دوستان خدا
همانگونه که پیامبر خدا فرموده اند :« حُبُّ الدُّنْیَا رَأْسُ کُلِّ خَطِیئَهٍ وَ مِفْتَاحُ کُلِّ سَیِّئَهٍ وَ سَبَبُ إِحْبَاطِ کُلِّ حَسَنَه » ( إرشاد القلوب إلى الصواب، ج‏۱، ص: ۲۱) « محبت دنیا سررشته تمام گناهان است و کلید تمام بدیهاست و سبب تباه شدن هر خوبى باشد» چرا که اگر ناز و نعمت ، غنى و ثروت و صحت و سلامت و امنیت و رفاهیّت، در انسان جمع شد، کم دلى است که به دنیا محبت و علاقه پیدا نکند و بتواند خود را از فسادها و امراض نفسانیه حفظ کند. خداوند – تبارک و تعالى – به واسطه محبت و عنایتى که به اولیاء و مؤمنین دارد آنها را مبتلا فرماید تا محبت و وابستگی آنها را به دنیا کاهش داده و آنها را از گرفتار شدن به خطاها و مفاسد در امان بدارد . (شرح‏حدیث‏جنودعقل‏وجهل ص : ۱۷۴)
حضرت باقر علیه السلام، فرماید: «همانا خداى تعالى هر آینه تفقد کند مؤمن را به بلا چنانچه تفقد کند مردى عیال خود را به هدیه از سفر. و هر آینه پرهیز دهد او را از دنیا، چنانچه پرهیز دهد طبیب مریض را». (اصول کافى ج ۲، ص ۲۵۹، «کتاب ایمان و کفر»، «باب شدت ابتلا المؤمن»، حدیث ۲۸)

سوم : دنیا دار ثواب و عقاب حق تعالى نیست‏
یکی دیگر از علت هایی که در روایات به آن اشاره گردیده آن است که :« و ذلک أنّ اللّه لم یجعل الدّنیا ثوابا لمؤمن و لا عقوبه لکافر.» (بحار الأنوار الجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار، ج‏۶۴، ص: ۲۲۲ )« از همین رو جهت اینکه مؤمن در این عالم مبتلا به بلیّات شود آن است که خداى تعالى این دنیا را موجب ثواب و خوشی براى مؤمن و سزا و عذاب براى کافر قرار نداده است .»
عالم دنیا به جهت نقص و ظرفیت های پایینی که دارد نه محلی است که ثواب حق تعالی به طور کامل شامل افراد شود و نه محل عذاب و عقاب الهی است لذا خداوند متعال این دنیا را بهشت کافران قرار داده است در روایتی آمده : «کافر نزد خدا خوار و پست است بدان حد که اگر دنیا را با هر چه در آن است از خداوند بخواهد به او مى‏دهد».( اصول کافى، ج ۲، ص، «کتاب ایمان و کفر»، «باب شده ابتلا المؤمن»، حدیث ۲۸.)

چهارم : آمرزش گناهان گذشته
حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها در پاسخ به نگرانی فردی که ترس از دوزخ داشت، فرمودند: محبان ما وارد جهنم نمی شوند، آلودگی آنها بواسطه مریضی، ابتلائات، سختی جان دادن، فشارقبر یابرزخ، قبل از حسابرسی پاک میشود.
حال میتوانید مقایسه کنید ثمره کدامیک بیشتر است، آسایش دنیا یا پاداش عظیم الهی؟

(منبع بخش تفضیلی: پرسمان اخلاقی)



 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.